Geluk, Pech… en een Rattaatatatatata!

Gepubliceerd op: 06-05-2026 | 👁 378 views

Harry en ik wilden graag een Sprinkhaanzanger zien en foto’s maken. Eerder had Cor hier mooie foto’s van gemaakt, dus gingen we naar de plek waar hij die had foto's geschoten.
Helaas liet de Sprinkhaanzanger zich niet zien. Ach, bij vogelfotografie heb je twee kanten: geluk of pech.
Gelukkig werkte het weer wel een beetje mee: half zonnig en licht bewolkt, maar met vrij harde wind. Zoals ik al zei: geluk of pech. De Snor zat achter het riet (= pech), maar door de wind werd hij af en toe naar een opening geblazen, waardoor ik toch fatsoenlijk foto’s kon maken (= geluk).

Later zag ik een roofvogel heel hoog tegen de wind in overvliegen. Het leek bijna in slow motion, waardoor ik de tijd had om scherp te stellen en foto’s te maken. Toch twijfel ik of het een Sperwer was.

In het gebied Populierenbosje Zevenhuizerplas staat namelijk een havikengebied bekend (in de buurt broedt al jaren een paartje Haviken).
Maar een Havik heeft niet zo’n extreem lange staart. Op de foto lijkt het een beetje een mix tussen een valk en een havik: de staart en vleugels doen denken aan een Sperwer (die heeft een iets langere staart hetzelfde een valk), terwijl de vleugels breder zijn, zoals bij een Havik of Buizerd. Ook oogt de vogel wat “mager”, havik-achtig.

Ik heb het aan anderen gevraagd en zij zeiden dat het een Havik is, maar ik blijf twijfelen. Mocht het toch een Havik zijn, dan moet ik mijn vogelkennis nog wat bijspijkeren. Na onderzoek via computer ; gelukkig is toch Sperwer!
Ik heb ook nog leuke foto’s gemaakt van een Rietzanger. Wat een slimme vogel is dat!

Hij zingt graag op een paar meter van het pad, maar wel verstopt achter het riet. Daardoor kon ik niet makkelijk foto’s maken. Gelukkig maakte de Rietzanger een baltsvlucht, waardoor ik toch foto’s kon schieten.

Maar geloof me: daar heb je wel snelle reflexen voor nodig!
En daar in de buurt zag ik waarschijnlijk een zeldzame Grote vos. Helaas kon ik geen bewijsfoto’s maken.
Ik zag hem niet zo duidelijk: hij had geen blauwe maanvlekjes langs de vleugelranden en waarschijnlijk vier zwarte vlekken in het middenveld. Ook geen witte vlekken naast zwarte vlekken. Jullie denken dat het een Distelvlinder is, maar nee, ik zweer het ! Ik weet hoe een Distelvlinder eruitziet. Ik laat dit maar buiten beschouwing. Oftewel: ik laat het los. Want piekeren is slecht voor gezondheid :-D
Toen ik naar huis fietste, met heerlijk wind mee, zag ik onderweg Kleine vuurvlinders, Icarusblauwtjes, Citroenvlinders en natuurlijk ook Kleine koolwitjes langs de A16.

Aanstaande donderdag gaan we met z’n allen (ik, Harry en Cor) naar Landgoed Mattemburgh om een vogel te zien die eruitziet alsof hij een kraaienjasje aan heeft, met een militaire rode baret op, en die op een boom hakt met het geluid “rattaatatatatata!”
Hahaha, ja: een Zwarte specht!

← Terug naar overzicht